Yayaydılar.. Anadolu bozkırından yola döküldüler..İstanbul alınalı bir yüzyıl olmuştu.. Yürüdüler..Abaları, çarıkları, külahlarıyla kızıla büründüler..Su, ekmek, üzüm boldu..Yürüdüler..Sustular, küstüler, şaştılar..

Devşirileli daha az bir zaman olmuştu..Tabankeştiler..Anadolu bozkırından İstanbul’a yürüdüler..Galata Kulesi’ni gördüler; Süleymaniye daha yerinde yoktu..aslımay altay“Tabankeş” (sözlük anlamı: yaya, yürüyen), 16.yy’da, kural öyle olduğu üzre kızıl aba, kızıl külahla İç Anadolu’dan İstanbul’a yürüyerek gelen devşirmelerin görsel olarak kurgulanmış hayali yol hikayesidir..