Her yıl Ocak ayının gelişiyle birlikte popüler kültürün yadsınamayacak etkisiyle, henüz yaşamadığımız ama gelişiyle bize yenilikler katacağını düşündüğümüz yeni yılı kutluyoruz. Çok kısa bir zaman için de olsa, bunun aynı zamanda bir son da olduğunu unutuyoruz ve önümüzdeki yeni başlangıca odaklanmayı tercih ediyoruz.

Aslında belki de, sonlara atfedilen hüzünden kaçmak için ilkleri kutluyoruz ama bu sırada her sonun bir başlangıç olabileceği ihtimalini de çoğu zaman gözden kaçırıyoruz.Galeri Apel bu bağlamda izleyicisini “dört mevsim” olarak adlandırdığı bir “yıl sonu” sergisine çağırıyor. Dört mevsimi bir senenin veya bir ömrün kaçınılmaz ardışık evreleri olarak düşündüğümüzde an itibariyle 21. yılını geride bırakmaya hazırlanan Galeri Apel`in geçtiği evreleri ve belki de tamamlamak üzere olduğu döngüsünü de göz önünde bulundurmakta fayda var.“Dört Mevsim” denildiğinde akla ilk gelen isimlerden Antonio Vivaldi`nin günümüzde aynı isimle bildiğimiz konçertosu 1725 yılında dinleyiciyle ilk kez buluştuğunda “Uyum ve Keşif Arasındaki Çekişme” olarak adlandırılmıştı. Vivaldi belki de yaşamakta olduğumuz veya çoktan yaşadığımız anın, geçmişin ve günümüzün önümüzde keşfedilmeyi bekleyen ve henüz yaşamadığımız gelecekle olan uyumçekişme ikilemini vurgulamaya çalışıyordu. Galeri Apel de bu sergiyle popüler kültüre tezat oluşturacak biçimde yıl sonunun gelişini kutlarken, bir yandan da içinde bulunduğu sonsuz “dört mevsim” döngüsünü, farklı sanatçıların bu kavrama değişik biçimlerde atıfta bulunan eserleriyle vurgulamayı amaçlıyor.

There are no images in the gallery.