Şakir Gökçebağ “Bıyıkaltı” adlı kişisel sergisinde gündelik hayattan seçtiği, çoğu tespih, kemer gibi erkeklikle özdeşleşmiş hazır nesneleri Anadolu’ya özgü mizah anlayışıyla yeniden tasarlayarak, onlara sembolik ve fonksiyonel anlamlarının dışında yeni bir estetik anlam kazandırıyor.

Hayatın içinden bilinçaltına, bilinçaltından tekrar hayatın içine uzanan bu “olmayacak” nesne ve yerleştirmelerde izleyici tanıdık olanın yerine sürprizli bir gerçeklikle karşılaşıyor.