Türkiye’deki bu ilk kişisel sergisinde Varsat, ataerkil toplum işleyişinin içinde barındırdığı “Elâlem ne der?” baskısı ve bu baskıyı kabullenmenin doğurduğu sosyal yükle yaşamına devam eden Türk kadınına dair hikayeleri konu alıyor. Malzemelerdeki çeşitlilikle de dikkat çeken sergide birçok çalışma, bu malzemelerin taşıdığı anlamlarla hayat buluyor.

Serginin başlığı ise, bir yandan geleneksel Türk kadınının görevini yerine getirme pahasına sürekli gebe kalma durumundan yola çıkarken, diğer yandan sanatçının üretim sürecinde çektiği doğum sancılarına gönderme yapıyor.Kabullenmeyi seçtiği geleneksel kökenleri ve kendi eğitiminin sonucu edindiği farkındalık arasında kendine özgürlük alanı arayan Varsat, günlük hayatta söyleyemediklerini, hazırladığı eserlerle dile getirerek yükünü hafifletmeye çalışıyor.